تاکتیک‌های اساسی برای محافظت از اکوسیستم‌های‌ ایمیل

از آنجایی که امنیت‌ ایمیل یک چشم انداز همیشه در حال تغییر است، تمرکز بر مرتبط‌ترین مسائل در چشم انداز تهدید، جایی است که سازمان‌ها باید از آن شروع کنند.

بنابراین، کدام تاکتیک‌های‌ ایمیل مرتبط‌ترین و مبرم‌ترین مسائلی هستند که باید روی آن تمرکز کنیم؟ بر اساس بینش‌های Cofense، این سه نوع حمله از سال ۲۰۲۱ رایج‌ترین آن‌ها بوده‌اند:

• فیشینگ اعتبارنامه
• به خطر انداختن‌ ایمیل تجاری (BEC)
• بدافزار‌ها

به گفته تحلیلگران مرکز دفاع فیشینگ Cofense، فیشینگ اعتبارنامه، حدود ۷۰ درصد از تمام حملات را تشکیل می‌دهد که BEC با ۷ درصد پشت سر این حملات قرار می‌گیرد و بدافزار (به همراه چند مورد دیگر) بقیه موارد را تشکیل می‌دهند. وقتی به آن اعداد نگاه می‌کنید و آن‌ها را با مواردی که در طول یک حمله فیشینگ اعتبارنامه موفقیت‌آمیز کنار گذاشته می‌شوند ترکیب می‌کنید، مشخص می‌شود که توقف حملات اعتبارنامه‌ای باید در اولویت باشد. این بدان معنا نیست که توقف حملات BEC و بدافزار مهم نیست، بلکه قطعاً مهم هستند. حملات موفق، مانند حملات باج‌افزاری، اغلب برای مهاجم بسیار سودآور و برای قربانی بسیار دردناک و پرخطر هستند.

برای هر سه این حملات، چند تاکتیک اساسی وجود دارد که سازمان‌ها باید اتخاذ کرده تا اطمینان حاصل کنند که از اکوسیستم‌ ایمیل خود محافظت می‌نمایند.

آموزش کاربران
حملات فیشینگ اعتبارنامه به دنبال سرقت نام‌های کاربری و رمز‌های عبور هستند و اغلب با استفاده از نمایش‌های جعلی از صفحات ورود واقعی انجام می‌شوند. بنابراین آموزش کاربران بسیار مهم بوده و اولین و بهترین گام برای ایمن نگه داشتن یک شرکت است. آموزش در زمینه تجارت واقعی بسیار کلیدی است، زیرا در صنعت تمایل بیشتری به تمرکز بر حجم نسبت به کیفیت وجود دارد. به عبارت دیگر، وقت کارمندان خود را با شبیه‌سازی‌های آموزشی که مرتبط نیستند تلف نکنید و به جای آن مستقیماً به سراغ آنچه که باید بدانند بروید.

این مسأله در مورد تهدیدات BEC و بدافزار نیز صادق است. پیوست‌های طرف‌های ناشناس خارجی همیشه مشکوک هستند و کسی که از طرف یکی از مدیران شرکت درخواست کارت‌های هدیه، حواله‌های وایری، کلاهبرداری‌های عاشقانه یا سایر تراکنش‌های مالی می‌کند، هرگز نباید بررسی و دانلود شود. تمام این انواع حملات در وهله اول توسط کارکنان آموزش داده می‌شود.

گزارش‌دهی
رویکرد دوم این است که اطمینان حاصل شود که کارمندان می‌توانند با مشاهده یک تهدید، آن را گزارش کنند. مرکز عملیات امنیتی شما (SOC) نمی‌تواند به آنچه که نمی‌بیند پاسخ دهد، بنابراین یک قابلیت گزارش‌دهی به SOC شما این امکان را می‌دهد تا دید مورد نیاز را به آنچه از طریق‌ ایمیل برای شما ارسال می‌شود داشته باشد. قابلیت‌های گزارش‌دهی حیاتی هستند، بنابراین یکی را انتخاب کنید که به راحتی استقرار یابد، از طیف وسیعی از پلتفرم‌ها در سازمان شما پشتیبانی کند، بتواند در هنگام گزارش شبیه‌سازی به کاربران بازخورد ارائه کند، و مهمتر از همه، ‌ ایمیل کامل را برای تجزیه و تحلیل به باکس سواستفاده‌های SOC ارائه دهد.

پاسخ سریع
رویکرد سوم ایجاد یک قابلیت واکنش سریع است که به شما امکان می‌دهد یک تهدید واقعی را جهت‌گیری کنید و به سرعت به آن پاسخ دهید. اگر هم بتوانید “عامل مخرب و بد” را شناسایی کنید و هم به “عامل مخرب و بد” پاسخ دهید، بنابراین تهدید را خنثی یا محدود کنید، سازمان خود را از یک حمله نجات داده‌اید. این فقط به گزارشگر یک‌ ایمیل بالقوه مخرب محدود نمی‌شود، بلکه به همه گیرندگان آن‌ ایمیل مربوط می‌شود. اکثر حملات بیش از یک‌ ایمیل را به یک شرکت ارسال می‌کنند، بنابراین اگر یکی از آن‌ها را پیدا کرده‌اید، احتمالاً‌ ایمیل بیشتری در راه دارید. یافتن‌ ایمیل‌های دیگر زمانی مهم است که نخواهید تهدیدی در صندوق ورودی کاربران وجود داشته باشد.

تجزیه و تحلیل پس از دریافت
در نهایت، قابلیت‌های موقعیت‌یابی که می‌توانند تکامل یابند و تهدید‌ها را بطور فعال شناسایی کنند، خطر را حتی بیشتر کاهش می‌دهد. دروازه‌های‌ ایمیل امن (Secure Email Gateway) یا SEG‌ها، یکی از روش‌ها هستند، اما ما به طور مداوم می‌بینیم که تهدید‌ها از این دروازه‌ها عبور می‌کنند، بنابراین نیاز به تجزیه و تحلیل و قابلیت‌های پاسخ پس از تحویل را الزامی می‌کنند. هر SEG موجود در بازار امروز دارای نقاط ضعفی است.

به‌طور سنتی، شرکت‌ها SEG‌ها را به‌صورت سری روی هم قرار می‌دهند تا احتمال شناسایی یک تهدید را افزایش دهند؛ که یک راه حل تجزیه و تحلیل پس از تحویل، که با دانش درباره آنچه در تمام SEG‌ها وجود دارد، از نظر عملکردی مؤثرتر و همچنین مقرون به صرفه‌تر است.

درک رایج‌ترین تهدید‌ها برای تعیین محل مصرف انرژی و منابع محدود، بسیار مهم است. همه انواع حملات‌ ایمیل خطرناک هستند، اما با آموزش، گزارش، تجزیه و تحلیل، شناسایی و پاسخ به خوبی اجرا شده، خطر تسلیم شدن در برابر هر یک از رویکرد‌های حمله‌ ایمیلی که در مورد آن صحبت کردیم را می‌توان کاهش داد.

بیشتر بخوانید

امکان دسترسی به شبکه‌های سازمانی با نقص مهم در فایروال‌های Zyxel

یک آسیب‌پذیری حیاتی (CVE-2022-30525) که چندین مدل از فایروال‌های Zyxel را تحت تأثیر قرار می‌دهد، به همراه یک ماژول Metasploit که از آن بهره‌برداری می‌کند، به صورت عمومی افشا شده است.

این آسیب‌پذیری که توسط جیک بینز، محقق Rapid 7 کشف شد و در ۱۳‌آوریل به Zyxel اطلاع داده شد، توسط این شرکت با پچ‌هایی که در ۲۸‌آوریل منتشر شد برطرف شد، اما تا کنون توسط شرکت از طریق CVE یا توصیه نامه امنیتی مرتبطی، تأیید نشده است.

جزییات CVE-2022-30525
آسیب‌پذیری CVE-2022-30525، ممکن است توسط مهاجمان احراز هویت نشده و از راه دور برای تزریق دستورات به سیستم عامل از طریق رابط HTTP مدیریتی فایروال‌های آسیب‌پذیر (در صورت قرار گرفتن در اینترنت) مورد سواستفاده قرار گیرد، که به آن‌ها اجازه می‌دهد فایل‌های خاصی را تغییر داده و کامند‌های سیستم‌عامل را اجرا کنند.

همانطور که توسط Zyxel تأیید شده است، این آسیب‌پذیری، بر مدل‌های فایروال و نسخه‌های فریمور زیر تأثیر می‌گذارد:

• USG FLEX 100(W), 200, 500, 700 – فریمور: ZLD V5.00 تا ZLD V5.21 Patch 1

• USG FLEX 50(W) / USG20(W)-VPN – فریمور: ZLD V5.10 تا ZLD V5.21 Patch 1

• ATP Series – فریمور: ZLD V5.10 تا ZLD V5.21 Patch 1

• VPN Series – فریمور: ZLD V4.60 تا ZLD V5.21 Patch 1

رفع و کاهش خطر
با وجود پچی که می‌توان آن را مهندسی معکوس کرد و ماژول Metasploit که در دسترس است، بیش از ۱۶۰۰۰ دستگاه آسیب‌پذیر قابل کشف از طریق Shodan ممکن است در روز‌ها و ماه‌های آینده مورد هدف مهاجمان قرار گیرند، که این اتفاق ممکن است به‌ویژه توسط کارگزاران دسترسی اولیه حادث شود.

به ادمین‌های دستگاه‌های آسیب دیده توصیه می‌شود در اسرع وقت فریمور خود را به نسخه V5.30 ارتقا دهند.

«در صورت امکان، بروزرسانی خودکار سیستم عامل را فعال کنید». بینز همچنین توصیه کرد دسترسی WAN به اینترفیس وب ادمین سیستم را غیرفعال کنید.

بینز از اینکه Zyxel این آسیب‌پذیری را بی‌صدا پچ کرده، ابراز تأسف کرده است، زیرا این «تنها به مهاجمان فعال کمک می‌کند و مدافعان را در مورد خطر واقعی مسائل جدید کشف‌شده در ناآگاهی کامل ر‌ها می‌نماید».

با این حال، زایکسل می‌گوید که این مسأله عمدی نبوده، بلکه به دلیل «ارتباط نادرست در طول فرآیند هماهنگی افشای اطلاعات» پیش آمده است.

بیشتر بخوانید

چهار نکته اساسی برای به حداکثر رساندن امنیت API

حجم اینترفیس‌های برنامه‌نویسی برنامه‌ها (API) بین سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ افزایش یافته است. Postman رشد جهانی اکوسیستم API را تأثیرگذار خوانده و اشاره کرد که چگونه شاهد افزایش ۳۹ درصدی در تعداد مجموعه‌های ایجاد شده تا ۳۰ میلیون بوده است. حتی رشد بیشتر در تعداد درخواست‌های API ایجاد شده، با تعداد ۸۵۵ میلیون، که افزایش ۵۶ درصدی را تشکیل می‌دهد نیز مشاهده شده است.

چرا این یک مزیت محسوب می‌شود؟
اساساً API‌ها چندین مزیت را برای سازمان‌ها فراهم می‌کنند. به گفته تامسون رویترز، API‌ها می‌توانند به سازمان‌ها در صرفه‌جویی در زمان و منابع با ساده‌سازی یا حذف کلی وظایف خاص کمک کنند. این می‌تواند دسترسی سازمان‌ها به داده‌هایشان و مشارکت در گزارش‌های در لحظه کسب‌وکار را آسان‌تر کند و در عین حال موارد خطای انسانی را که می‌تواند کسب‌وکار را به خطر بیندازد، به حداقل برساند.

با آزاد شدن این منابع، سازمان‌ها می‌توانند بر ارائه ارزش به مشتریان خود تمرکز کنند. آن‌ها همچنین می‌توانند از API‌ها برای متمایز کردن خود از رقبای خود از طریق یک یا چند تخصص استفاده کنند. API‌ها می‌توانند به آن‌ها کمک کنند تا نیاز‌های آن بخش‌های خاص را برطرف کنند و در نتیجه فرصت‌های تجاری جدید‌ امیدوار‌کننده‌ای ایجاد کنند.

چرا گاهی اوقات این یک مشکل محسوب می‌شود؟
با این حال، API‌ها می‌توانند پیچیدگی و خطرات امنیتی را ایجاد کنند. بر اساس تحقیقات انجام شده توسط Cloudentity، حدود ۹۷٪ از سازمان‌ها به دلیل نگرانی‌های امنیتی API در انتشار برنامه‌ها و سرویس‌های جدید با تأخیر مواجه شده‌اند. تقریباً نیمی از آن‌ها (۴۴٪) این نگرانی‌ها را به عنوان نگرانی‌های جدی مربوط به قرار گرفتن در معرض اطلاعات خصوصی و سایر داده‌ها بیان کرده‌اند.

گاهی اوقات، سازمان‌ها بیشتر بر روی حفظ زمان تحویل سریع برنامه‌ها تمرکز می‌کنند تا امنیت API‌های خود. این عدم تعادل به عنوان بودجه ناکافی برای تلاش‌های امنیتی API، از جمله آموزش آگاهی از امنیت برای توسعه‌دهندگان و سایر ذینفعان، ظاهر می‌شود. با اذعان به این یافته‌ها، جای تعجب نیست که فقط ۲ درصد از پاسخ‌دهندگان در نظرسنجی به توانایی سازمان خود برای ایمن‌سازی API‌های خود اطمینان داشتند.

فرصت‌هایی برای تغییر
بسیاری از سازمان‌ها به دنبال ایجاد تغییر برای امنیت API خود هستند. در نظرسنجی فوق الذکر توسط Cloudentity، حدود ۹۳ درصد از پاسخ‌دهندگان نشان دادند که قصد دارند بودجه و منابع خود را برای امنیت API افزایش دهند. بیش از نیمی (۶۴٪) نوشتند که بودجه آن‌ها می‌تواند تا ۱۵٪ در آینده افزایش یابد.

این یافته‌ها سؤال مهمی را مطرح می‌کند. سازمان‌هایی که به دنبال به حداکثر رساندن امنیت API خود هستند باید توجه خود را به کجا معطوف کنند؟ در زیر چهار نکته مهم که به این امر کمک می‌کند، ارائه شده است:

نکته شماره ۱: یک استراتژی مدیریت API را اتخاذ کنید
ابتدا، سازمان‌ها باید یک استراتژی مدیریت API را اتخاذ کنند. Help Net Security اشاره کرد که آن‌ها باید با ارائه فرآیند‌های واضح برای طراحی، پیاده‌سازی و مدیریت API که با الزامات کسب‌وکار مطابقت دارد، تا حد امکان به شکل پیشگیرانه‌ی، این استراتژی را انجام دهند. به عنوان بخشی از استراتژی خود، سازمان‌ها همچنین باید راه‌هایی را مستند کنند که از طریق آن تیم‌های امنیتی بتوانند آسیب‌پذیری‌های مربوط به API‌های خود را شناسایی، به‌ویژه ۱۰ نقطه ضعف برتر API که توسط پروژه امنیتی برنامه‌های باز وب (OWASP) شناسایی شده‌اند، اولویت‌بندی و اصلاح کنند. همه عناصر امنیتی دیگر از این پایه یک استراتژی مدیریت API سرچشمه می‌گیرند، بنابراین مهم است که آن را به درستی انجام دهید و با تکامل کسب‌وکار، آن را بازبینی و به روز کنید.

نکته شماره ۲: همه API‌های آن‌ها را پیدا کنید
با وجود یک استراتژی مدیریت API، سازمان‌ها می‌توانند تمام API‌های خود را در هر کجا که ساکن هستند کشف کنند. با این حال، آن‌ها باید در مورد نحوه برخورد با این مرحله، استراتژیک برخورد کنند. به عنوان مثال، IT همیشه در مورد همه API‌های مورد استفاده در سازمان نمی‌داند، بنابراین تکیه بر فرآیند‌های کشف دستی آن‌ها می‌تواند نقاط کور بحرانی ایجاد نماید.

سازمان Salt Security با این ارزیابی موافق است. آن‌ها در یک پست وبلاگ توضیح داده‌اند: «مستندسازی API، اگرچه به خودی خود بهترین روش است، اما ممکن است به طور مداوم انجام نشود. کشف خودکار اندپوینت‌های API، پارامتر‌ها و انواع داده‌ها برای همه سازمان‌ها ضروری است.»

با در نظر گرفتن این موضوع، سازمان‌ها باید API‌ها را در تمام محیط‌های خود نه فقط تولید، بلکه کشف کنند که شامل وابستگی‌های API و برچسب‌گذاری API‌های خود به عنوان بهترین عمل و شکل DevOps است.

نکته شماره ۳: افزایش آگاهی کارکنان از امنیت API
سازمان‌ها اگر نیروی کار آن‌ها تهدیدات موجود را درک نکنند، نمی‌توانند انتظار داشته باشند که همه از شیوه‌های امنیتی API پیروی کنند. برای رفع این مشکل، آن‌ها می‌توانند از آموزش آگاهی امنیتی برای آموزش کارکنان خود در مورد حملات مبتنی بر API و نحوه تهدید آن‌ها برای کسب‌وکار استفاده کنند. فوربز نوشت، این تلاش‌ها به برقراری امنیت در مراحل طراحی، ساخت و استقرار نرم‌افزار کمک می‌کند. همچنین مکمل ابتکارات DevSecOps است که برای ارتقای همکاری بین تیم‌های توسعه برنامه، امنیت و عملیات طراحی شده‌اند.

نکته ۴: به Zero Trust برسید
در نهایت، سازمان‌ها باید Zero Trust را به عنوان هدف خود در نظر بگیرند. یک رویکرد Zero trust می‌تواند به تیم‌های امنیتی کمک کند تا به طور مداوم سرویس، درخواست‌کننده و مشتری را تأیید کنند، بنابراین تهدیدات حملات API را به حداقل می‌رساند. تیم‌ها همچنین می‌توانند از Zero Trust برای ممیزی آن درخواست‌ها برای نشانه‌های ایجاد خطر و شاخص‌هایی که سپس می‌توانند برای محدود کردن دامنه یک حادثه بر اساس آن‌ها عمل کنند، استفاده کنند.

بیشتر بخوانید

هشدار گروه هکری « Anonymous » به شرکت‌های فعال در روسیه

هشدار گروه هکری « انانیموس » در خصوص قطع فعالیت خود به شرکت‌های فعال در روسیه.

۴۸ ساعت فرصت دارید تا روسیه را ترک کنید.

گروه هکری « Anonymous » که ترجمه فارسی آن «ناشناس» می‌شود به شرکت‌هایی که همچنان در روسیه به فعالیت خود ادامه می‌دهند اخطار داد که در صورت عدم ترک روسیه، وب‌سایت‌های مرتبط به آن‌ها را هک خواهند کرد . شرکت هایی همچون Nestle , Citrix , Burger King و …

این گروه هکری تاکنون چندین سازمان دولتی روسیه را هدف حملات هکری قرار داده و پیش تر اسناد سازمان‌های دولتی روسیه را که درباره جنگ اوکراین به دست آورده بود را منتشر کرده است.
این گروه به این شرکت‌ها ۴۸ ساعت فرصت داده است و هشدار داده در صورت عدم ترک در انتظار حملات هکری به وب‌سایت‌های خود باشند.

شرکت نستله پس از فشارهایی که به دلیل فعالیت در روسیه بر این شرکت وارد شده روز چهارشنبه اعلام کرد که برخی از فعالیت‌های غیر ضروری خود در روسیه را به حالت تعلیق در می‌آورد. سهام این شرکت پس از انتقادهای گسترده ۱/۳ درصد افت کرد

بیشتر بخوانید

چرا هرگز نباید از یک پروکسی سرور رایگان استفاده کنید

برخی از وب سایت‌ها می‌توانند محتوای خود را برای مخاطبان در مکان‌های جغرافیایی خاص محدود کنند. برای غلبه بر مسدودسازی، ممکن است از یک سرور پراکسی یا شبکه خصوصی مجازی (VPN) استفاده کنید. آن‌ها درخواست وب شما را پردازش می‌کنند و آن‌ها را از طریق سرور‌های مختلف در مکان‌های مجاز هدایت می‌نمایند.

اما این لزوماً امن‌ترین راه برای وبگردی نیست. افرادی که پشت آن سرور‌ها هستند ممکن است یک هانی پات برای رهگیری داده‌های شما راه‌اندازی کنند. بنابراین، شما از یک لیست پروکسی امن و رایگان برای حفظ امنیت و ناشناس بودن به طور همزمان استفاده می‌کنید.

هانی پاتینگ یا Honeypotting چیست؟
هانی پات طعمه‌ای برای فریب مهاجمان احتمالی است. اغلب از honey potting برای شناسایی هکر‌ها، دفاع از سیستم در برابر حملات و یافتن آسیب‌پذیری‌های سیستم استفاده می‌شود.

در این فرآیند، یک کامپیوتر یا شبکه مشابه شبکه واقعی راه‌اندازی می‌شود. اما این یک سیستم ایزوله است که به دقت نظارت می‌شود. هنگامی که هکر‌ها این شبکه را به عنوان یک کندوی بالقوه پر از شهد هدف قرار می‌دهند، اطلاعات مربوط به پارامتر‌های مختلف جمع‌آوری می‌شود تا هویت آن‌ها آشکار شود و تهدید‌ها مشخص شوند.

سازمان‌های مجری قانون از این ترفند برای ردیابی آدرس‌های IP و مکان هکر‌ها استفاده می‌کنند. شرکت‌ها از honey potting برای یافتن آسیب‌پذیری‌های سیستم خود و توسعه امنیت کلی سیستم در برابر حملات مشابه استفاده می‌کنند.

هنگامی که از یک سرور پراکسی رایگان استفاده می‌کنید نیز همین اتفاق می‌افتد. هر زمان که درخواستی را از طریق یک سرور پراکسی ارسال می‌کنید، اغلب داده‌ها را در میانه راه رهگیری می‌کند و حتی می‌تواند آن‌ها را دستکاری کند.

نشت داده‌ها بزرگترین تهدید استفاده از یک سرور پراکسی رایگان است. سرور بین شما و وب سرور مورد نظر می‌تواند اطلاعات مهمی را در مورد شما و سیستم شما نشت و نشر دهد.

آیا سرور‌های پروکسی رایگان واقعاً رایگان هستند؟
هیچ چیز در این دنیا رایگان نیست. ممکن است یک سرور پراکسی رایگان به صورت آنلاین پیدا کنید و فکر کنید کسی آن را برای کمک به افراد راه‌اندازی کرده است. اما هرگز اینطور نیست. از سرور‌های پروکسی برای جذب شما به شبکه و جمع‌آوری اطلاعات در مورد شما استفاده می‌شود.

اگر هنگام استفاده از سرور‌های پراکسی، نوار آدرس مرورگر خود را از نزدیک تماشا کنید، خواهید دید که سرور پروکسی به جای HTTPS از اتصالات HTTP استفاده می‌کند. این یعنی چی؟

اتصالات HTTPS داده‌های شما را رمزگذاری می‌کنند، بنابراین هیچ کس نمی‌تواند آن‌ها را در راه ربوده باشد. اما اتصالات HTTP داده‌های رمزگذاری نشده را ارسال می‌کنند که به راحتی می‌توان آن‌ها را ربوده و در میانه راه دستکاری کرد.

ارائه‌دهندگان خدمات پروکسی این اطلاعات را جمع‌آوری می‌کنند و از آن‌ها برای نقشه‌برداری فعالیت آنلاین شما برای نمایش تبلیغات هدفمند استفاده می‌کنند. آن‌ها حتی می‌توانند کد HTML یا جاوا اسکریپت وب سایت شما را برای نمایش تبلیغات تغییر دهند.

اما همه چیز به اینجا ختم نمی‌شود. اگر شخص شرور و مهاجم سرور پروکسی را میزبانی کند، می‌تواند اطلاعات حساسی مانند رمز عبور، اطلاعات بانکی یا اطلاعات کارت اعتباری شما را بدزدد و از طرف شما فعالیت‌های کلاهبرداری انجام دهد.

رایانه شما همچنین می‌تواند به عنوان بخشی از سرور پروکسی بدون رضایت شما مورد استفاده قرار گیرد. همه این‌ها فقط به یک چیز اشاره دارد. سرور‌های پروکسی رایگان در واقع رایگان نیستند. آن‌ها برای شما هزینه امنیتی دارند!

آیا همه پروکسی‌های رایگان بد هستند؟
اگرچه اکثر سرور‌های پروکسی رایگان قابل اعتماد نیستند، اما همچنان می‌توانید سرور‌های پراکسی رایگانی را پیدا کنید که اطلاعات شما را به سرقت نبرند یا سیستم شما را در برابر حملات آسیب‌پذیر نکنند.

اما این پروکسی‌ها اغلب توسط ارائه‌دهندگانی که ما به عنوان ارائه‌دهندگان پراکسی ممتاز می‌شناسیم ارائه می‌شوند. ممکن است یک پراکسی پریمیوم دریافت کنید که به اندازه پراکسی‌های ممتاز هزینه‌ای برای شما ندارد اما محیط امنی برای مرور وب در اختیار شما قرار می‌دهد.

این سرور‌ها نیز بدون جمع‌آوری اطلاعات شما، ناشناس بودنتان را حفظ می‌کنند. برخی از آن‌ها یک نسخه آزمایشی رایگان برای بررسی عملکرد سرور ارائه می‌دهند.

چگونه یک پروکسی سرور رایگان را بررسی کنیم؟
شما می‌توانید یک لیست پراکسی رایگان را با چکر‌های مختلف موجود به صورت آنلاین بررسی کنید. این چکر‌ها پارامتر‌های مختلف آن سرور‌های پروکسی را اندازه‌گیری می‌کند و بهترین گزینه ممکن برای اتصال را به شما نشان می‌دهد.

به عنوان مثال، یک سرور پروکسی ایمن باید همیشه یک پروتکل HTTPS داشته باشد تا اطلاعات شما قبل از شروع به کار رمزگذاری شود. سرعت اتصال یک سرور پروکسی خوب نیز نسبتاً سریع خواهد بود.

شما می‌توانید اطلاعات این چکر‌ها را برای تعیین امن‌ترین سرور پروکسی تجزیه و تحلیل کنید. اما اگر نمی‌خواهید زحمت آزمون و خطا را تحمل کنید یا برای اتصال به یک وب‌سایت عجله دارید، می‌توانید از پروکسی‌های رایگان تأیید شده توسط Proxyway استفاده کنید.

پس بهترین سرور‌های پروکسی رایگان کدامند؟
به سادگی از فهرست پراکسی رایگان ذکر شده در بالا برای تماشای محتوای خاص مکان یا مرور وب به صورت ناشناس استفاده کنید. Proxyway تمام سرور‌های پراکسی را بر اساس جنبه‌های مختلف آزمایش می‌کند و آن‌ها را تأیید می‌کند تا بتوانید به شکل قابل اعتمادی از آن سرور‌ها استفاده کنید.

آن‌ها اطلاعات شما را نمی‌دزدند یا با تغییر محتوای شما تبلیغات هدفمندی را به شما نشان نمی‌دهند. رایانه شما همچنین به عنوان بخشی از شبکه پروکسی توسط این ارائه‌دهندگان استفاده نخواهد شد. با این سرور‌های پراکسی رایگان، بدون به خطر انداختن امنیت خود، بیشترین بهره را می‌توانید از یک سرور پراکسی ببرید.

بیشتر بخوانید

اعلان جنگ گروه هکری Anonymous به روسیه

در پی تهاجم ارتش روسیه به خاک اوکراین ، گروه هکری انانیموس که سابق بر این فعالیت گستردهای در هک وبسایتهای دولتی کشورهای مختلف و به خصوص فعالیت در آمریکا داشت اعلام کرده که قصد دارد وبسایتهای دولتی روسیه را هک کند.

گروه انانیموس که اولین سوابق فعالیت آن به سال 2008 (اولین نشانههای وجودی از سال 2003 ظاهر شدهاند) باز می‌گردد، سالهاست به صورت ناشناسی به عنوان هکتیویسم فعالیت کرده و انجمنی سیال است که به قول خودشان، هر کسی میتواند عضو آن شود. همانطور که میدانید نشانه این گروه ماسکی متعلق به شمایل صورت گای فاکس، سرباز انگلیسی در قرن 17 میلادی است که اقدام‌کنندگان رویدادی تاریخی موسوم به توطئه باروت بود.

جدای از این مورد انانیموس عملیات بسیاری در سالهای گذشته در زمینه سیاسی انجام داده که شاید مهمترین آنها هک هزاران صفحه متعلق به داعش در سال 2015 یا هک وبسایت سازمان ملل و ساخت صفحهای به اسم کشور تایوان با نشان و اطلاعات مربوط به این منطقه خودمختار از سرزمین چین در سال 2020 باشد.

به هر حال انانیموس این روزها در فکر حملاتی جدید علیه دولت روسیه است که خود را درگیر جنگ و تجاوز به خاک کشور اوکراین کرده است. چندین حساب توییتر مرتبط با این گروه ادعا کردند که بسیاری از وب سایت های مرتبط با دولت روسیه، از جمله وب سایت خبری روسیه تودی، تحت حمایت دولتی را حذف کرده‌اند. البته این خبرگزاری نیز تایید کرد که روز پنجشنبه مورد هدف «حمله سایبری پیشرفته‌ای از نوع DDoS» قرار گرفته است.

این فعالیتهای هکری در واقع بخشی از یک جنگ سایبری است که Anonymous علیه مسکو در انتقام از تهاجم ارتش این کشور به اوکراین اعلام کرده است. این گروه در حساب کاربری اصلی خود در توییتر اقدامات اخیر را اینطور توضیح میدهد :

Anonymous در حال حاضر عملیات خود علیه فدراسیون روسیه را آغاز می‌کند. عملیات ما دولت روسیه را هدف قرار می‌دهد و به احتمال زیاد بخش خصوصی نیز تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.

این بیانیه توییتری در ادامه می گویند که آنها فقط خواهان صلح در منطقه و «آینده‌ای برای تمام بشریت» هستند. انانیموس در ادامه میگوید که اقدامات آنها به طور کامل مربوط به اقدامات دولت روسیه و شخص ولادیمیر پوتین خواهد بود.

البته چند ساعت پیش نیز این وبسایت با انتشار تصاویری در حساب توییتری خود اطلاعات گسترده‌ای را به صورت تصاویری از پایگاه داده وزارت دفاع دولت روسیه منتشر کرد که نشان می‌دهد اقدامات آنها دامنه وسیعی خواهد داشت.

به هر حال باید منتظر مانده و ببینیم چه اقداماتی از سوی این گروه هکری به وقوع خواهد پیوست یا خیر. این اقدامات می‌تواند در ابعاد کوچک از ایجاد اختلال در عملکرد بخش‌های مختلف زیرساختی گرفته و در ابعاد وسیع موجب اختلال یا قطع ارائه خدمات در هماهنگی بین قوا منتج شود. البته به دلیل وسعت دامنه عملکردی هیچ نوع تصوری نمی‌توان از برنامه‌های هکرها داشت و تنها اقدام آن است که منتظر انتشار اخباری بیشتر در این زمینه بمانیم.

بیشتر بخوانید

بدافزاری که از طریق بسته بارگذاری ویندوز ۱۱ توزیع می‌شود

بدافزار " ردلاین " برای فریب کاربران ویندوز ۱۰ خود را در قالب بسته نصب ویندوز ۱۱ جا می‌زند و از همین رو موفق به توزیع گسترده خود شده است.

به گزارش زد دی نت، کارشناسان امنیتی هشدار می‌دهند که ردلاین بدافزار چندان پیچیده‌ای نیست، اما در فضای مجازی و از طریق شبکه‌های زیرزمینی در قالب خدمات ماهانه با هزینه ۱۵۰ دلار فروخته می‌شود و از آن برای سرقت ارزرمز سایر کاربران مانند بیت کوین یا اتریوم استفاده می‌شود.

سارقان از روش‌های مختلفی برای اقناع کاربران به منظور بارگذاری این بدافزار استفاده می‌کنند و بررسی‌های شرکت اچ پی نشان می‌دهد که معمولاً این بدافزار در قالب بسته به روزرسان ویندوز ۱۱ توزیع شده و کاربران رایانه‌های شخصی و به خصوص ویندوز ۱۰ به همین شیوه برای بارگذاری و نصب آن اقناع می‌شوند.

طراحان این بدافزار برای افزایش احتمال بارگذاری و نصب بدافزار مذکور دامنه‌های تقلبی را نیز ثبت کرده‌اند که در آنها سایت‌هایی مشابه با سایت مایکروسافت طراحی شده و بدافزار مذکور در قالب بسته نصب ویندوز ۱۱ در دسترس است.

نام دامنه صفحه ارتقای جعلی ویندوز ۱۱ توسط یک فرد روس ثبت شده است. در عین حال صفحه اصلی ارتقا ویندوز ۱۱ مایکروسافت در دامنه Microsoft.com میزبانی می‌شود. هدف این بدافزار سرقت رمزهای عبور ذخیره شده در مرورگرهای وب، داده‌های تکمیل شونده به صورت خودکار مانند اطلاعات کارت اعتباری و همچنین فایل‌های ارزها و کیف پول دیجیتال است.

بیشتر بخوانید

استفاده هکرهای ایرانی از Backdoor جدید Marlin در کمپین جاسوسی «Out to Sea»

به ادعای هکرنیوز، یک گروه تهدید دائمی پیشرفته (APT) که با ایران ارتباط دارد، مجموعه ابزار بدافزار خود را بروزرسانی کرده است تا backdoor جدیدی به نام Marlin را به عنوان بخشی از یک کمپین جاسوسی طولانی‌مدت که در‌آوریل ۲۰۱۸ آغاز شده است، شامل شود.

شرکت امنیت سایبری اسلواکی ESET این حملات را که با اسم رمز “Out to Sea” از آن یاد شده، در حالی که به طور قطعی فعالیت‌های خود را به گروه دوم ایرانی که تحت نام Lyceum ردیابی می‌شود (Hexane با نام مستعار SiameseKitten) مرتبط می‌داند، به یک عامل تهدید به نام OilRig (معروف به APT34) نسبت داده است.

مجموعه ESET در گزارش تهدید T3 ۲۰۲۱ خود که با هکر نیوز به اشتراک گذاشته است، خاطرنشان کرد: “قربانیان این کمپین شامل سازمان‌های دیپلماتیک، شرکت‌های فناوری، و سازمان‌های پزشکی در اسرائیل، تونس و امارات متحده عربی هستند”.

طبق این ادعا، این گروه هکری که حداقل از سال ۲۰۱۴ فعال است، به دولت‌های خاورمیانه و بسیاری از بخش‌های تجاری از جمله صنایع شیمیایی، انرژی، مالی و مخابراتی حمله می‌کند. در‌آوریل ۲۰۲۱، این عامل سایبری یک نهاد لبنانی را با ایمپلنتی به نام SideTwist هدف قرار داد. از طرفی نیز، کمپین‌هایی که قبلاً به Lyceum نسبت داده شده بود، شرکت‌های فناوری اطلاعات در اسرائیل، مراکش، تونس و عربستان سعودی را هدف گرفته بودند.

زنجیره‌های آلودگی Lyceum همچنین به این دلیل قابل توجه هستند که از زمانی که کمپین در سال ۲۰۱۸ آشکار شد (با DanBot شروع شد و در سال ۲۰۲۱ به Shark و Milan منتقل شد) با حملاتی که در آگوست ۲۰۲۱ شناسایی شدند، باعث نفوذ مجموعه جدید داده‌های بدافزاری به نام مارلین شدند.

تغییرات به همین جا ختم نمی‌شود. با تفاوت قابل توجهی از OilRig TTP‌های سنتی، که شامل استفاده از DNS و HTTPS برای ارتباطات command-and-control (C&C) می‌شود، مارلین از OneDrive API مایکروسافت برای عملیات C2 خود استفاده می‌کند.

مجموعه ESET، با اشاره به اینکه دسترسی اولیه به شبکه با استفاده از spear-phishing و همچنین دسترسی از راه دور و نرم‌افزار‌های مدیریتی مانند ITbrain و TeamViewer به دست آمده، شباهت‌ها در ابزار‌ها و تاکتیک‌های بین backdoor‌های OilRig و Lyceum را “بیش از حد متعدد و خاص” عنوان کرد.

محققان می‌گویند: «backdoor متعلق به ToneDeaf در اصل با C&C خود از طریق HTTP/S ارتباط برقرار می‌کرد، اما شامل یک روش ثانویه، تونلینگ DNS بود که به درستی کار نمی‌کند. Shark علائم مشابهی دارد و در جایی روش ارتباطی اولیه آن از DNS استفاده می‌کند اما یک گزینه ثانویه HTTP/S غیر کاربردی دارد».

اساساً ToneDeaf که از جمع‌آوری اطلاعات سیستم، آپلود و دانلود فایل‌ها و اجرای دستورات shell دلخواه پشتیبانی می‌کند؛ این مورد، یک خانواده بدافزار است که توسط عامل APT34 با هدف قرار دادن طیف گسترده‌ای از صنایع فعال در خاورمیانه در جولای ۲۰۱۹ به کار گرفته شده است.

علاوه بر این، یافته‌ها همچنین به استفاده همپوشانی از DNS بعنوان یک کانال ارتباطی C&C اشاره کرد؛ در حالی که از HTTP/S به عنوان یک روش ارتباطی ثانویه و استفاده از فولدر‌های متعدد در دایرکتوری فعال یک Backdoor برای آپلود و دانلود فایل‌ها از سرور C&C استفاده می‌شود.

بیشتر بخوانید

هدفگیری میلیون‌ها کاربر با کلون های Pirate Bay

تبلیغات بد یا مخرب به عنوان یک تهدید به سرعت محبوبیت پیدا کرده‌اند. این مورد شامل طرح‌های کلاهبرداری تبلیغاتی با فریب بازدیدکنندگان وب سایت‌ها است. طبق یک گزارش، تبلیغات نادرست و فریبکارانه در سه ماهه سوم سال ۲۰۲۱ شاهد افزایش ۲۳۱ درصدی بود. این نوع حملات معمولاً در وب‌سایت‌های تورنت و مستهجن به صورت قارچ گونه مشاهده می‌شوند. به تازگی یک کمپین جعل هویت وب سایت تورنت معروف Pirate Bay در فضای سایبری مشاهده شده است.

چه خبر است؟
سایبرنیوز پنج دامنه مخرب را کشف کرده که به عنوان The Pirate Bay در فضای سایبری در حال خودنمایی بوده‌اند. این دامنه‌ها هر ماه با استفاده از محتوای رایگان برای جذب اهداف، تبلیغات مخرب را به بیش از هفت میلیون کاربر ارائه می‌کردند.

همه وب‌سایت‌ها لینک‌های مگنت دانلود تورنت جعلی و چندین آگهی ارائه شده در پس‌زمینه صفحات را به صورت انباشته ارائه می‌دهند. آن‌ها این اطمینان را حاصل می‌کنند که با کلیک بر روی یک تبلیغ، چندین آگهی مخفی و احتمالاً مخرب ایجاد می‌شود. علاوه بر این، وب‌سایت‌ها فایل‌های تورنت مصنوعی را ارائه می‌کنند که فایل‌های مخرب جاوا اسکریپت را منتشر می‌کنند.

اهمیت این فعالیت‌ها در چیست؟
فایل‌های مخرب جاوا اسکریپت برای شناسایی کاربران، ثبت فعالیت‌های آن‌ها و ارائه تبلیغات مزاحم به آن‌ها استفاده می‌شود. این می‌تواند برای استخراج داده‌های شخصی قربانی، ایجاد backdoor به سیستم آلوده، یا نصب باج‌افزار، در میان سایر فعالیت‌های مخرب، مورد استفاده قرار می‌گیرد. کمپین‌های بدافزار در سایت‌های تورنت جعلی گسترده شده‌اند زیرا مهاجمان به راحتی می‌توانند دانلود‌ها را قانونی و حقیقی جلوه دهند. از آنجایی که باز کردن یک فایل تورنت مستلزم ارائه مجوز از سوی کاربر است، برخی ممکن است سهوا بدون اینکه متوجه شوند چه چیزی به آن‌ها ضربه‌زده است، بدافزار را دانلود کنند.

چرا سایت‌های تورنت؟
کلاهبرداران همچنین می‌توانند از شبکه‌های تبلیغاتی قانونی برای گسترش کمپین‌های تبلیغات بد و نمایش تبلیغات مخرب در سایت‌های معروف استفاده کنند.

در حالی که آن‌ها را می‌توان در هر نوع وب سایتی ارائه کرد، سایت‌های تورنت محبوب‌ترین گزینه هستند زیرا این سایت‌ها به عنوان دروازه‌ای برای فایل‌های غیرقانونی در بازار سیاه عمل می‌کنند. علاوه بر این، سایت‌های تورنت در مقایسه با وب‌سایت‌های دیگر، از نفوذ بیشتری در میان کاربران برخوردار هستند.

نتیجه‌گیری
متأسفانه برای خنثی کردن سایت‌های تورنت تقلبی کار زیادی نمی‌توان انجام داد. با این حال، یادگیری در مورد ایمنی آنلاین و اجرای برنامه‌های adblocker و آنتی ویروس قابل اعتماد می‌تواند کمک زیادی به محافظت از کاربران کند. علاوه بر این، مطمئن‌ترین راه برای ایمن ماندن این است که کاربران تبلیغات را با دقت بخوانند و از کلیک روی لینک‌های مشکوک خودداری نمایند.

بیشتر بخوانید

آسیب‌های جبران‌ناپذیر جرایم سایبری خارج از کنترل در دنیای واقعی

باج‌افزار‌ها و حملات آنلاین می‌توانند منجر به عواقب مرگبار در دنیای واقعی شوند. دولت‌ها باید در پاسخ به مشکلات، حضور فعالتری در این عرصه داشته باشند.

در سال ۲۰۲۲، حوادث سایبری باعث اختلال واقعی و پایدار در آسایش روزمره ما خواهد شد که حتی شاید بتواند مردم را به مسیر مرگ بکشاند. این به دلیل پیشرفت ژئوپلیتیکی بزرگی نیست، بلکه به این دلیل است که گروهی از جنایتکاران نیمه پیچیده، سازمان یافته و عمدتاً روسی به طور فزاینده‌ای از کنترل خارج شده‌اند.

چند سالی است که ترکیبی عجیب از هالیوود و مجموعه نظامی_صنعتی به ما می‌گوید که حملات سایبری تهدیدی وجودی برای بشریت است، اما واقعیت چیز دیگری بوده است. آسیب‌های سایبری که توسط افراد مخرب تحمیل می‌شود بسیار جدی است، اما عمدتاً به روش‌های نفوذی و برنده و عمدتاً نامرئی انجام می‌شوند. نزدیک‌ترین مورد، افراد عادی هستند که در مواجهه با «حمله سایبری» یا مقدار کمی پول از دست می‌دهند و یا نامه‌ای از شرکت که با آن تجارت می‌کنند دریافت می‌نمایند که به آن‌ها می‌گویند برخی از داده‌های شخصی که ارزش آن را نمی‌دانند، توسط افرادی در قاره دیگری که هیچکس واقعاً هویت آن‌ها را نمی‌داند، به سرقت رفته است. یک استثنای عجیب وجود دارد (به عنوان مثال، دولت روسیه علاقه زیادی به ضربه زدن به اوکراین دارد) اما برای اکثر مردم در بیشتر کشور‌ها، حملات سایبری چندان مورد توجه قرار نگرفته است.

اما این حالت تغییر خواهد کرد، زیرا مجرمان سایبری به طور فزاینده‌ای به روش‌هایی حمله می‌کنند که عواقب بسیار آسیب‌رسان‌تر و قابل مشاهده‌تری دارند. در نیمه اول سال ۲۰۲۱، اختلال در خط لوله Colonial Pipeline در ایالات متحده باعث خالی شدن دو سوم پمپ بنزین‌ها در کارولینای جنوبی شد که باعث اوجگیری وحشت و تمام خطرات ناشی از آن شد. غذا‌های تازه در مقادیر زیادی در سوئد به این دلیل که مغازه‌های سوپرمارکت کار نمی‌کردند به افراد داده می‌شد. مدارس در نیوزلند و بریتانیا آسیب دیدند. خطرناکتر از همه، مراقبت‌های بهداشتی مورد هدف قرار گرفت. در ماه می‌، کل سرویس بهداشتی ایرلند برای هفته‌ها فلج شد و در طول بهار و تابستان ده‌ها بیمارستان در اروپا و ایالات متحده به دلیل حملات باج‌افزاری از دریافت خدمات سیستم‌های حیاتی محروم شدند.

در ماه ژوئن، حملات سایبری در نشست سالانه کشور‌های G7 در کرنوال در دستور کار قرار گرفت و بسیاری از بزرگان صنعت امنیت سایبری‌ امیدوار بودند که این مسأله همراه با مقابله جو بایدن با ولادیمیر پوتین به دلیل پناه دادن به جنایتکاران در خاک روسیه، جریان را تغییر دهد. با این حال، بعید است که این اتفاق بیفتد، زیرا ما هنوز تقریباً هیچ راهی برای مجازات مجرمان سایبری نداریم.

پس از یک سکون کوتاه مدت، فعالیت باج‌افزار‌ها در سال ۲۰۲۱ ادامه یافت و خطر کمتری را در پی نداشت. علیرغم توجه جهانی به فعالیت‌های آن‌ها، فقدان تحریم‌های قابل قبول، این جرات را به جنایتکاران داده است تا به مراکزی از جمله به مراکز مراقبت از کودکان و بیمارستان‌ها در ایالات متحده و سیستم رزرو واکسن کووید در داخل و اطراف رم حمله کنند. بدتر از آن این است که، توجه سیاسی به این مشکلات سایبری در حال کاهش است.

در آینده‌ای نزدیک، دولت‌ها، بازرسان و محققان باید از خود حضور بیشتری نشان دهند. حملات باج افزار، حملاتی سودآور برای مهاجمین هستند. در سال ۲۰۲۱، گروه هکر‌های DarkSide که خط لوله Colonial Pipeline را غیرفعال کردند، تنها در ۹ ماه حداقل ۹۰ میلیون دلار (۶۶ میلیون پوند) درآمد کسب کردند. Emisoft، یک شرکت امنیت سایبری، مجموع پرداخت باج در سال ۲۰۲۰ را حداقل ۱۸ میلیارد دلار محاسبه کرده است. و این بدان معناست که مهاجمان در مورد ایجاد صدمات فیزیکی واقعی تردید‌های کمتری دارند. هیچ مدرک مستقیمی وجود ندارد که نشان دهد کسی در نتیجه حملات سایبری امسال به بیمارستان‌ها جان خود را از دست داده است. اما جلوگیری از دریافت واکسن توسط افراد همچنان یک عمل خشونت‌آمیز است، حتی اگر از راه دور توسط رایانه انجام شود. در سال ۲۰۲۲، زمانی که آن چهره‌های مخفی که در پشت صفحه نمایش خود پنهان شده‌اند، باعث صدمه یا مرگ واقعی انسان شوند، زمانیست که آسیب بزرگ و فیزیکی از اعمال سایبری بروز پیدا خواهند کرد.

بیشتر بخوانید